Trauma w przebiegu choroby nowotworowej – jak ją rozpoznać i jak sobie z nią radzić

Choroba nowotworowa to nie tylko doświadczenie fizyczne. To także ogromne obciążenie psychiczne, które u wielu osób prowadzi do traumy medycznej. Może ona pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i długo po jego zakończeniu.

Trauma nie oznacza „słabości”. Jest naturalną reakcją organizmu na długotrwały stres, zagrożenie życia, ból, niepewność i utratę kontroli.

Najczęstsze objawy traumy związanej z chorobą nowotworową:
• nawracające myśli i obrazy związane z leczeniem
• silny lęk przed kontrolami lub nawrotem choroby
• problemy ze snem i koncentracją
• nadmierna czujność, napięcie w ciele
• unikanie rozmów o chorobie
• poczucie odrealnienia lub emocjonalnego odcięcia

Każda osoba doświadcza traumy inaczej — nie ma „jednego właściwego” sposobu reagowania.

Jak radzić sobie z traumą po chorobie nowotworowej?

Nazwij swoje doświadczenie
Zrozumienie, że to co czujesz, może być skutkiem traumy, często przynosi ulgę i zmniejsza poczucie winy.

Nie zostawaj z tym sam/a
Rozmowa z psychoonkologiem lub psychologiem pozwala bezpiecznie przepracować trudne emocje.

Zadbaj o ciało
Delikatna aktywność fizyczna, praca z oddechem, joga czy techniki relaksacyjne pomagają regulować układ nerwowy.

Daj sobie czas
Powrót do równowagi po chorobie to proces. Nie musi być szybki.

Szukaj wsparcia
Grupy wsparcia dają poczucie zrozumienia i normalizują doświadczenia, które często trudno wyrazić słowami.


Jeśli choroba zostawiła ślad, który wciąż jest obecny — to sygnał, że warto sięgnąć po pomoc.
Wsparcie psychiczne jest częścią leczenia.

W projekcie „Razem Mocniejsi” oferujemy bezpłatne wsparcie psychoonkologiczne dla pacjentów i ich bliskich.